ในเรื่องเพชรพระอุมานั้นมีการใช้ปืนขนาดนี้อยู่
4 ยี่ห้อดังนี้ วินเชสเตอร์, ซีแซด, ซาโก้, เอฟเอ็นหรือบราวน์นิ่ง
รายละเอียดของแต่ละกระบอกมีดังนี้
ภาคแรก
1. ไรเฟิล วินเชสเตอร์.375 Model 70
.เจ้าของปืนก็คือ จอมพรานรพินทร์ไพรวัลย์แต่เมื่อรพินทร์ต้องเปลี่ยนมาใช้
.458 วินเชสเตอร์ จึงมอบปืนกระบอกนี้ให้กับพรานเฒ่าคู่ใจนั้นคือบุญคำ
ซึ่งบุญคำก็ใช้ปืนกระบอกนี้ประจำมือมาตลอดทั้งภาค 1 และ ภาค
2 และตาคำของเราก็ได้ขนานนามปืนกระบอกนี้ว่า "อีแก่"
วีรกรรมของปืนกระบอกนี้ ที่สำคัญก็คือ
1. เป็นปืนที่รพินทร์ ไพรวัลย์ใช้ปลิดชีพ ไอ้กุด สมิงร้ายที่บริเวณเขาโล้น
2. รพินทร์ใช้ยิงช่วยชีวิต คี๊ธ จากการถูกช้างไล่กระทืบ ที่ซับบอน
2. ไรเฟิ่ลเอฟเอ็น.375 (หรือบราวน์นิ่ง)
...เจ้าของปืนก็คือ ดาริน
วราฤทธิ์ แต่ไม่ค่อนได้ใช้เท่าใดนักจะมอบให้แงซายองค์รักษ์ส่วนตัวใช้ตั้งแต่ตามรอยได้แหว่งเป็นต้นมา
จนถึงเหตุการณ์ณ์หลังจากศึกสางเขียว ก็ถูกเปลี่ยนมือมาให้ส่างปาใช้หลังจากที่แงซายเปลี่ยนมาใช้.460
เวเธอร์บีของ ดร.ฮอฟมันน์ และสุดท้ายมันก็ถูกเปลี่ยนมือกลับมาให้แงซายใช้อีกครั้งหนึ่ง
หลังจากที่แงซายกลับมาร่วมคณะเมื่อสิ้นสุด การปราบมันตรัยลงได้
...เนื่องจากปืน .458 ของเชษฐาพัง เชษฐาจึงต้องเปลี่ยนมาใช้
.460 เวเธอร์บีแทน แต่สุดท้ายเจ้าปืนกระบอกนี้ก็ถึงกาลอวสานนั่นคือ
ขณะที่โรมรันกับไอ้ตัวสามเขา (ไทรเซราทอป) ที่เขานิลกาญจณ์นั้น
เจ้าตัวสามเขาได้พุ่งชนก้อนหินมาทับแงซายและปืนกระบอกนี้ จนทำให้ปืนกระบอกนี้แหลกละเอียดลง
วีรกรรมของปืนกระบอกนี้
1. ดารินใช้ยิงกระทิงบนห้างที่โป่งกระทิงครั้งแรก
2. แงซายใช้ยิงช่วยชีวิตส่างปา จากเสือเขี้ยวดาบ บริเวณป่าหินในป่าโลกล้านปี
3. แงซายใช้ยิงช่วยชีวิตรพินทร์กับบุญคำจากเสือที่ย่องเข้ามาด้านหลังบริเวณลำธาร
หลังจากเสร็จภารกิจที่นิทรานครแล้ว
3. ซีแซด .375
เจ้าของปืนก็คือ มาเรีย
ฮอฟมันน์ ภริยาม่ายของสเตเกล ฮอฟมันน์ เป็นปืนกระบอกที่ผ่านการใช้งานมาหนัก
จนเกลียวในลำกล้องสึกแทบจะหมด ซึ่งเจ้าปืนกระบอกนี้ไม่คอยถูกเปลี่ยนมือมากนัก
ส่วนใหญ่เจ้าของปืนจะ เป็นผู้ใช้เป็นส่วนใหญ่
วีรกรรมของปืนกระบอกนี้
1. ไชยยันต์เป็นผู้นำไปใช้งาน เพื่อติดตามช่วยเหลือมาเรียจากเหล่าสาวเขียว
2. มาเรียใช้ยิงจุดชนวนระเบิดถล่มหน้าผาในช่องเขาเพื่อถล่มกองพันของรหัสยะ
ในสงครามกู้แผ่นดิน
ภาคสอง
ปืนขนาด .375 ซาโก้
เจ้าของปืนกระบอกนี้ก็คือ
พันตรีเชิดวุธ ไกรรณยุทธ นายทหารไทยที่ติดตามไปทำหน้าที่ประสานงาน
ในการติดตามระเบิดนิวเคลียร์10 เมกกะตัน ซึ่งในตอนแรกเชิดวุธตั้งใจจะใช้เออาร์15ตามที่อเมริกันแจกมาเหมือนกัน
แต่รพินทร์ได้แนะนำที่สถานีกักสัตว์ว่า ควรใช้ปืนสำหรับยิงสัตว์ดีกว่า
ซึ่งเชิดวุธมีปืนขนาดนี้อยู่พอดีจึงนำติดตัวไปด้วย และเมื่อไปถึงบ้านทาร์ซาน
ของรพินทร์ที่หนองน้ำแห้ง ในคืนก่อนออกเดินทาง รพินทร์ได้แนะนำเพิ่มเติมว่าควรถอดศูนย์กล้องออก
เพื่อให้เหมาะกับสภาพป่าในเมืองไทย
บทบาทของปืนกระบอกนี้ไม่เด่นอะไรมากนัก
นอกจากนี้ยังมีปืนขนาด.375 นี้อีกหลายกระบอก
แต่ในเรื่องไม่ได้ระบุยี่ห้อของปืน ดังนี้
1. หนานอิน เป็นปืนที่นายอำพล พลากร มอบให้เป็นปืนประจำมือหลังจากที่กลับจากเทือกเขาพระศิวะ
ในภาคแรก
2. เส่ย จัน เป็นปืนที่รพินทร์สั่งให้ไปเบิกกับนายอำพล หลังจากที่กำหนดหน้าที่ในการคุ้มกันนายจ้าง
และรพินทร์ได้กำหนดขนาดอาวุธปืน สำหรับพรานคู่ใจทั้งสี่ ว่า
อย่างต่ำต้อง .375 แต่ในคลังปืนของรพินทร์มีแค่สองกระบอกเท่านั้น
เรียบเรียงโดย มันตู
