ไรเฟิ่ล .300 เวเธอร์บี มาร์ค ไฟว์

        เจ้าปืนขนาด .300 เวเธอร์บี มาร์คไฟว์ ติดศูนย์กล้องขยายขนาด 4 เท่านี้เป็นปืนของไชยยันต์ อนันตรัย ซึ่งเจ้าตัวได้นำมาใช้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น แล้วก็กลายมาเป็นปืนประจำตัวของดาริน ตั้งแต่ตั้งรับไอ้แหว่งที่ป่าหวาย จนกระทั่งถึงเทือกเขาพระศิวะ และในการเดินทางในภาคที่สอง ปืนกระบอกนี้ได้ถูกนำมาใช้งานอีกครั้ง โดยดารินคนเดิม

วีรกรรมของปืนกระบอกนี้

1. เป็นปืนที่ใช้ปราบไอ้แหว่งพญาคชสารร้าย ในตอนที่เริ่มตามรอยไอ้แหว่งที่มุ่งสู่เขานางนั้น ดารินได้ลั่นไกช่วยชีวิตรพินทร์ หลังจากที่รพินทร์ต้องเข้าโรมรันกับไอ้แหว่งด้วยมือเปล่าและถูกไอ้แหว่งงัดเสยกระเด็นไป เมื่อไอ้แหว่งถลันเข้าไปตามซ้ำนั้น ดารินก็ส่งกระสุนประกาศิตนัดนั้นเข้าที่ท้องของไอ้แหว่ง และมันได้หนีไปตายในถ้ำหลังน้ำตก ด่านลับสู่หุบหมาหอน ในกลางดึกคืนนั้น
2. ไชยยันต์ ใช้ยิงฝูงวัวแดง ในระยะเกือบๆ 800 หลา ซึ่งหลังจากยิงเสร็จเมื่อเข้าไปตรวจดูผลงานนั้น ไชยยันต์ รพินทร์ ดาริน เกิด ก็ต้องวิ่งกันป่าราบ เพราะ หลงกล เจ้าวัวแดงที่นอนหลอกว่าตายแล้ว
3. ในตอนที่ต่อสู้กับเจ้าราหูยักษ์ ไทรันโนเซารัส หรือ ทีเร็กซ์ ดารินได้ยิงทำลายดวงตาของเจ้าราหูทีเร็กซ์ จนต้องเปลี่ยนสมญาเป็นไอ้บอด แต่กระสุนนัดนั้นแทนที่จะทำให้สถานะการณ์ดีขึ้นกลับกลายเป็นว่าทำลายโอกาสที่รพินทร์ จะได้พิชิตเจ้าทีเร็กซ์นั้นลง
4. เป็นปืนที่ดารินเสี่ยงสัตย์อธิษฐานเพื่อทำนายว่า รพินทร์นั้นยังรักและซื่อสัตย์กับดารินอยู่หรือไม่ เกิดขึ้นตอนที่ดารินมาพักบ้านทาร์ชานของรพินทร์ ที่หนองน้ำแห้ง ก่อนออกเดินทางติดตามรพินทร์ในภาคที่สอง ซึ่งได้เสี่ยงสัตย์อธิษฐาน ว่าถ้ารพินทร์ยังรักมั่นคงต่อดารินก็ขอให้ปืนกระบอกนี้อย่ามีสนิมแม้แต่นิดเดียว ผลเป็นอย่างไร ผมไม่ขอเล่าดีกว่า เราๆ ท่านๆ ก็ทราบกันดีอยู่แล้ว
   

เรียบเีรียงโดย มันตู