ปืนลูกซอง

        ในเนื้อเรื่องมีใช้ปืนลูกซองมากมายหลายกระบอก ซึ่งส่วนใหญ่ผู้ใช้จะเป็นลูกหาบ จึงทำให้ปืนและกระสุนลูกซองนั้นมีการนำมาใช้งานมากที่สุดในเรื่อง และในที่นี้ ผมขออนุญาตกล่าวถึงเพียงบางกระบอกที่ค่อนข้างมีบทบาทเท่านั้นครับ

1. บราวนิ่ง ออโต 5 นัด

        ปืนกระบอกนี้ มีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งก็คือ FN. เป็นปืนที่พนมเทียนมีในครอบครอง และ เคยใช้งานในช่วงท่องป่าแถวภาคใต้ ซึ่ง หาอ่านได้ในหนังสือไอ้ดำมหากาฬ ไอ้ลายที่บางลาง

        ในเรื่องเพชรพระอุมานั้น เจ้าของปืนกระบอกนี้คือ มรว.เชษฐา วราฤทธิ์ จะนำมาใช้งานในช่วงแรกๆ ของการเดินทางจากหล่มช้างได้มอบให้จัน เป็นผู้ใช้งานจนถึงเทือกเขาพระศิวะ โดยกำหนดบทบาทของปืนกระบอกนี้ให้เป็นปืนหาอาหาร

        ในภาคสอง ผู้ที่ใช้ปืนกระบอกนี้ประจำมือก็คือ นายช้วน หัวหน้าลูกหาบคณะเชษฐา ซึ่งปรากฏในตอนที่อนุชาขอเปลี่ยนปืนก่อนเดินทะลุผ่านถ้ำเพื่อมุ่งสู่โป่งน้ำร้อน

วีรกรรมของปืนกระบอกนี้

• มรว. เชษฐา ใช้ยิงไอ้กุด ที่เขาโล้นโดยยิงจากบนห้างที่นักดักซุ่มรอไอ้กุด ให้เข้ามากินซากศพของลูกหาบชื่อเอิ้น แต่เนื่องจากมี เสียงปลดเซพปืน ทำให้ยิงไอ้กุดไม่ตายคาที่
• เป็นปืนที่ช่วยชีวิตคณะเดินทางให้รอดพ้นจากการดังซุ่มรอเพื่อโจมตีเจ้าไทรัน แต่บังเอิญสางป่าลื่นล้มแล้วมือไปเกี่ยวไกปืนของจัน ทำให้ปืนลั่น จนเจ้าไทรันตกใจส่งเสียงออกมาและคณะเดินทางได้รู้ตัวอย่างหวุดหวิด
  

2. ปืนลูกซองเรมิงตัน Model 870

        ปืนลูกซองรุ่นนี้ เป็นแบบปั๊มแอ๊คชั่น หรือสไลด์แอ๊คชั่น คือ ต้องกระชากสไลด์ เพื่อดีดปลอก และป้อนกระสุนนัดใหม่เข้ารังเพลิง ซึ่งนับว่าเป็นปืนลูกซองที่ขายดีที่สุดในโลก
        ในเรื่องเพชรพระอุมานั้น เมื่อคะหยิ่นตัดสินใจเข้าร่วมเดินทางบุกเทือกเขาพระศิวะด้วยนั้น เชษฐา ก็เลยมอบปืนกระบอกนี้ให้กับคะหยิ่นเป็นปืนประจำตัว และคะหยิ่นก็ได้ใช้ปืนกระบอกนี้มาโดยตลอด ทั้งภาคแรกและภาคสอง

วีรกรรมของปืนกระบอกนี้

• คะหยิ่นใช้สอยค่างลงมาเป็นอาหารให้กับคณะบริเวณเขากองกอยซึ่งเป็นครั้งแรกที่ มรว.ดารินมีโอกาสได้ลิ้มลองเนื้อค่างเป็น คร้งแรก
• คะหยิ่น ใช้ยิงเจ้าด้วนที่หนองน้ำแห้ง ในภาคสองแต่ลูกกระสุนเป็นปรายยิงนก ทำให้เจ้าตัวต้องเผ่นป่าราบเข้าไปในหมู่บ้าน
  

3. ปืนลูกซองเดียว ซาเวจ ของส่างป่า

        เป็นปืนนกนอก สภาพปืนเก่าคร่ำคร่า ลำกล้องผุ นกปืนต้องใช้หนังสติ๊กยึดไว้ ยิงออกมั่งไม่ออกมั่ง และเมื่อสางป่าตกลงใจร่วมทางบุกเทือกเขาศิวะจึงต้องสละปืนกระบอกนี้ทิ้งไป แล้วเปลี่ยนไปใช้ เอฟเอ็น .375 ต่อจากแงซายแทน


4. ปืนลูกซองแฝดมาดามัสกัส ในเรื่องเพชรพระอุมามีการกล่าวถึง ดังนี้

• ปืนประจำมือของหนานอินในการบุกเขาพระศิวะร่วมกับ ชด ประชากร ในภาคแรกและปืนกระบอกนี้กระสุนนัดสุดท้ายถูกใช้ยิง กวางที่มรกตนคร แล้วหนานอินก็โยนปืนกระบอกนี้ทิ้งลงลำธาร
• ปืนประจำมือของ ตูเล่ พรานนำทางชาวคะฉิ่นของคณะ แจน เครเมอร์

  ปืนแบบดามัสกัส นั้นหมายถึง กรรมวิธีในการผลิตลำกล้องปืน ในสมัยก่อนซึ่งเทคโนโลยี่ในการผลิตโลหะยังไม่สามารถผลิตเหล็กเป็นแบบท่อหรือลำกล้องได้ ช่างทำปืนในสมัยนั้นจึงใช้ลวดพันแท่งเหล็กกลมตันแล้วตีลวดให้เป็นเนื้อเดียวกัน เสร็จแล้วก็ดึงแท่งเหล็กที่เป็นแบบออก ก็จะได้ลำกล้องปืน และข้อเสียของลำกล้องแบบนี้คือไม่สามารถทนกับลูกปืนที่มีแรงขับสูงๆได้ ดังนั้นปืนที่มีลำกล้องที่ผลิตตามกรรมวิธีนี้จะเรียกว่า ปืนแบบดามัสกัส

5. ลูกซองแฝด ซาวเออร์

ปืนลูกซองซาวเออร์นี้ ปรากฎในช่วงต้นๆเรื่อง เพียงสามครั้ง ดังนี้ 1. ไชยยันต์ ใช้ยิงเลียงผา ในการไล่ราวที่เขาโล้น และสามารถยิงเลียงผาได้ทั้งหมด 5 ตัว 2. ดารินเป็นผู้ถือ ไปดูศพของเอิ้นหลังจากที่ทราบเรื่องว่าไอ้กุดจู่โจมคาบเอิ้นไป และเมื่อไปพบศพจึงมีการตัดสินใจนั่งซุ้มเพื่อดักยิงไอ้กุด โดยรพินทร์และเชษฐา ซึ่งรพินทร์ได้ขอแลกปืนกระบอกนี้จากดาริน 3. ไชยยันต์ เป็นผู้ใช้ ในเหตุการณ์ที่ต้องตะลุมบอน กับเจ้าทโมนไพร ทหารพระรามนับร้อยๆตัว หลังออกเดินทางออกจากโป่งกระทิง

เรียบเรียงโดย มันตู