การนั่งซุ้ม ใช้ในกรณีหาต้นไม้ใหญ่เหมาะ ๆ ไม่ได้ หรือมีแต่ไม่อยู่ในทิศทางที่ต้องการ และเวลาไม่มากพอที่จะลงทุนตั้งห้าง หากลุ่มพุ่มไม้ที่ทึบสักหน่อย ส่วนสูงนั้นเอาเป็นว่านั่งแล้วหัวไม่โผล่พ้นขึ้นมาก็แล้วกัน มุดเข้าไปสับต้นไม้ภายในลง เปิดเป็นที่โล่งให้นั่งสองคนพอสบาย กิ่งไม้ที่ตัดเอาไว้ใช้เสริมบังไพรด้านหน้าให้ทึบ การนั่งซุ้มควรทำในเวลากลางวัน ซึ่งมีความปลดภัยและมองเป็นทางหนีทีไล่ได้ดีกว่ากลางคืน
พื้นที่เอาใบไม้ปูรองนั่งอย่าให้มันส่งเสียงกร๊อบแกร๊บเพาะแพะได้เวลาขยับตัว อีกอย่างนึงถ้ามีของขบเคี้ยวเข้าไปด้วย ก็ต้องดูแลให้ดี มดร้อยแปดชนิดมันจะเข้ามากวน นั่งขยุกขยิกเป็นลิงกันไปเท่านั้น

        การนั่งซุ้มในเรื่องเพชรพระอุมานั้น มีสองครั้งดังนี้
1. นั่งซุ้มดักยิงไอ้กุด หลังจากที่ตามรอยไปพบซากศพของเอิ้น ซึ่งไม่มีเวลาที่จะทำห้างได้ทัน ดังนั้นรพินทร์จึงต้องตัดสินใจนั่งซุ้มแทน โดยเชษฐาขอนั่งด้วยในฐานะตัวแทนนายจ้าง ซึ่งเป็นการนั่งซุ้มในเวลากลางคืน
2. นั่งซุ้มดักยิงเสือดำ เป็นการนั่งซุ้มในเวลากลางวัน โดยในครั้งนี้รพินทร์กับเชษฐานั่งด้วยกันอีกครั้ง ซึ่งเหตุการณ์ครั้งนี้ไม่มีอะไรตื่นเต้นมากนัก

เรียบเรียงโดย มันตู