คาถาต่าง ๆในเพชรพระอุมา

คาถาสมานางไม้


ศักดิ์สิทธิ์นางไม้ กามามัยหัง คุ้มครองข้าบ้าง สัพพะพัง สัพพะภิญโญ


ในเรื่อง รพินทร์ให้ดารินว่าบทสมานางไม้นี้ เมื่อตอนที่ไปยิงกระทิงกันที่โป่งกระทิง ใน ตอนไพรมหากาฬเล่มที่ 1 (มั้ง?) ซึ่งดารินถูกรบกวนจากภาพหลอนต่างๆ จนนอนไม่หลับ หลังจากนั้นแล้วดารินก็หลับไปอย่างง่ายดาย และเริ่มไม่ประมาทเห็นว่าเรื่องเหล่านี้เป็นเรื่องเหลวไหลเช่นที่เคย

คาถาเรียกผี


นิกัญจะ สัพพะโร คัสสมิง มา มะ มะ


คาถาเรียกกุมารทอง


ปิศา เจวะ เอหิ มะ มะ


หัวใจอิติปิโส


อะ สัง วิ สุ โล ปุ สะ พุ ภะ


หัวใจพระเจ้า 5 พระองค์


นะ โม พุท ธา ยะ


คาถาบูชาหลวงพ่อทวด (วัดช้างไห้)


นะโม โพธิสัตโต อาคันติ มายะ อิติ ภควา


อิติปิโสถอยหลัง


โส ปิ ติ อิ

คาถาท้าวเวสสุวรรณ


อิติปิโสภะคะวา ยมมะราชาโน ท้าวเวสสุวรรณโณ
มรณังสุขัง อะหังสุคะโต นะโมพุทธายะ
ท้าวเวสสุวรรณโณ จตุมหาราชาชิกา
ยักขะพันตาภัทภูริโต เวสสะ พุสะ พุทธัง อรหัง
พุทโธ ท้าวเวสสุวรรณโณ นะโมพุทธายะ


ในเรื่องดารินกล่าวถึงเมื่อตอนที่คุยกับนาคเทวีที่ว่ามันตรัยถูกนาคบาศก์รัดไว้ ดารินเอ่ยถึงอัตตคาถานี้ขอให้ท้าวเวสสุวรรณปล่อยตัวมันตรัยโดยเร็วว่า
“อิติปิโสภะคะวา ยมมะราชาโน ท้าวเวสสุวรรณโณ มรณังสุขัง อะหังสุคะโต”

อัตตะคาถา


1. สารัง เทตีธะ สัตตานัง สาเรติ อมตัง ปทัง สารถิ วิยะ สาเรติ สารทันตัง นมามิหัง

(พระองค์ทรงประทานสารธรรมแก่สัตว์ , พระองค์ยังสัตว์ให้แล่นไปสู่ทางอมตะ พระองค์ยังสัตว์ให้แล่นไปดุจสารถี พระองค์ทรงฝึกฝนในธรรมเป็นสาระ ข้าฯ ขอนมัสการ)


2. คมิโต เยนะ สัมธัมโม คมาปิโต สเทวกัง คัจฉมาโน สิวัง ธัมมัง คมยัญญัง นมามิหัง

(พระองค์ทรงบรรลุถึงพระสัทธรรม พระงอค์ทรงช่วยให้มนุษย์และเทวดาได้บรรลุถึงสัทธรรม พระองค์เสด็จไปถึงธรรม คือพระนิพพาน พระองค์ทรงช่วยให้คนอื่นๆ ถึงด้วย ข้าฯ ขอนมัสการ) บทนี้ใช้แก้พิษสางห่า


3. วิเวเจติ อสัทธัมมา วิจิตะวา ธัมมะเทสนัง วิเวเก จิตจิตะโต โย วิทิตนะตัง นมามิหัง

(พระองค์ทรงสงบสงัดจากสัทธรรม พระองค์ทรงแสดงธรรมอันวิจิตร พระองค์ทรงมีพระหฤทัยตั้งมั่นในความวิเวก พระองค์ทรงเป็นผู้รู้แจ้ง ข้าฯ ขอนมัสการ) บทนี้เทศน์ให้นาคเทวีฟัง


4. โสกาวิรัตตจิตโต โย โสภมาโน สเทวเก โสกสัตเต ปโมเจนโต โสภวัณณัง นมามิหัง

(พระองค์มีพระหฤทัยที่ไม่มีความโศก พระองค์ทรงงดงามในมนุษย์โลกกับเทวโลก พระองค์ทรงปลดเปลื้องสัตว์ให้พ้นความโศก พระองค์ทรงมีพระวรรณะงดงาม ข้าฯ ขอนมัสการ)

อัตตะคาถาบรรเทาความตรมทุกข์เศร้าหมอง ที่นาคเทวีให้ไว้แก่รพินทร์หลังจาก รพินทร์กล่าวครบ 16 คาบ จึงได้ฝันเห็นไปว่าได้พบกับดาริน และสวมมงกุฏไพรให้ ซึ่งแท้จริงแล้ว รพินทร์เกิดอาการไข้จับสั่น ที่วังนาคราช อยู่ในตอน นาคเทวี


5. รมิตัง เยน นิพพานัง รักขิตัง โลกะสัมปทัง รชโทสาทิกะ เกลเสหิ รหิตนะตัง นมามิหัง

(พระองค์ทรงยินดีในพระนิพพาน พระองค์ทรงรักษาโลกสมบัติไว้ พระองค์ทรงเว้นจากกิเลส ราคะ โทสะ ข้าฯ ขอนมัสการ)

รวบรวมโดย รพินทร