ข้อความอ้างอิงสถานที่และทิศทางจากหนังสือ
ภาค 1 จอมผีดิบมันตรัย
เรื่องต่อจากตอนดงมรณะ หลังจากปราบเผ่าสางเขียวลงได้ ก็เริ่มเดินทางต่อ
วันที่ 74 ของการเดินทาง ไต่ขึ้นเขาใหญ่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเขาหัวแร้ง
มังมหานรธาเรียกเขาลูกนี้ว่า เขากองกอย เมื่อพ้นเขาลูกนี้ก็จะลงสู่ทุ่งโล่ง
อันกว้างใหญ่ ผ่านป่าแดงก็จะเข้าเขตนรกดำ คืนนี้เป็นคืนแรกที่พักบนเขากองกอย
ทุ่งมรณะ เป็นทุ่งราบโล่งกว้างใหญ่ ภูมิประเทศแห้งแล้งแหล่งน้ำหายากมาก
ทางตะวันตกของทุ่งแห่งนี้จะพบลำน้ำสาละวิน แต่แผนที่ของมังมหานรธาชี้ให้ขึ้นเหนือ
อันหมายถึงต้องตัดส่วนที่กว้างที่สุดของทุ่งแห่งนี้
แม่น้ำสาละวิน มีอยู่ระยะหนึ่งก่อนที่จะถึงเขากองกอยเล็กน้อย
เป็นระยะที่เฉียดใกล้แม่น้ำ มากที่สุด ถ้าตัดเป็นเส้นตรงมุ่งตะวันตกเฉียงเหนือก็คงอยู่ในราวเดินครึ่งวันจะพบลำน้ำ
(อาถรรพ์นิทรานคร เล่ม 2)
ไชยยันต์ตั้งขอสังเกตไว้ว่า "แนวลำน้ำสาละวินนี่ยังไงล่ะ
เราเปรียบเทียบลำน้ำสาละวินในแผนที่สากลฉบับนี้ กับที่ปรากฎอยู่
ในลายแทงนี่ ขุนเขาพระศิวะในลายแทงอยู่ทางด้านเหนือของแม่น้ำเฉียงไปทางตะวันออก
ประมาณ 10 ดีกรี ซึ่งตามแนวทางนี้ มันเป็นเส้นทางที่มุ่งขึ้นด้านเหนือของสหภาพพม่า
ถ้าเราขีดเส้น จะพบว่ามันผ่านเขตฉาน เขตว้า เรื่อยขึ้นไปบนประชิดพรมแดนจีนตอนใต้...ยูนาน
นี่!" ( จอมผีดิบมันตรัย เล่ม
1 บทที่ 67 หน้า 91 ) ซึ่ง แนวความคิดนี้ รพินทร์ให้ความเห็นไปในแนวเดียวกันว่า
"ถูกต้องแล้วครับ ขณะนี้ถ้าเราหันหน้าขึ้นเหนือ
เราอยู่ในฝั่งซีกขวาของ ลำน้ำสาละวิน ลายแทงฉบับนี้ ชี้ขึ้นเหนือสวนต้นน้ำขึ้นไป
โดยเบี่ยงไปทางตะวันออกเล็กน้อย แปลว่าเรา จะอยู่ทางซีกขวาของสาละวินโดยตลอด
ไม่มีการข้ามแม่น้ำสายนี้เลย และโดยทิศทางนี้ เราจะ ผ่านดินแดนไทยใหญ่
ผ่านรัฐว้า ขึ้นไปจนกระทั้งจรดยูนาน หรืออาจจะเลยขึ้นไปอีก สุดแต่
ว่าลายแทงจะนำเราไปถึงไหน แต่ถึงอย่างไรมันก็ไม่ผิดเส้นทางนี้แน่ๆ
ตามพื้นที่ของภูมิศาสตร์ และถ้าจะพิจารณากันตามภูมิศาสตร์แล้ว
เราจะเห็นได้ว่าบริเวณอันกว้างใหญ่แถบนี้แทบทั้งหมด ล้วนเป็นป่าดิบ
ดงดำเต็มไปด้วยขุนเขาอันสลับซับซ้อนโดยที่ยังไม่มีการสำรวจถึง"
( จอมผีดิบมันตรัย เล่ม 1 บทที่
67 หน้า 92)
วันที่ 75 ของการเดินทาง รพินทร์ตัดทางไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ
ช่วงเย็นตัดลงใต้ เข้าหาแหล่งน้ำมวกเพื่อเข้าหาที่พัก คืนนี้เป็นคืนที่สองของการพักบนเขากองกอย
(จอมผีดิบมันตรัย เล่ม1, หน้า 147 ) ตกดึกคืนนี้เป็นคืนที่กองกอยบุกเข้าแค้มป์
และบอกคณะว่า จงบ่ายหน้าไปทางตะวันตกของเขาลูกนี้
2 คืน 2 วัน ท่านจะพบนครหลับ (จอมผีดิบมันตรัย
เล่ม1, หน้า 227 ) แต่คณะตั้งเข็มไว้ว่าจะมุ่งไปทางเหนือ
(จอมผีดิบมันตรัย เล่ม 1, หน้า 228)
ราวๆ เที่ยงของวันที่ 76 ของการเดินทาง (ออกติดตามแงซาย วันที่
1) แงซายนำทางตัดไปทาง ตะวันตกเฉียงใต้ตัดเขากองกอย (จอมผีดิบมันตรัย
เล่ม 1, หน้า 283)
วันที่ 77 ของการเดินทาง (ออกติดตามแงซายวันที่ 2) ประมาณบ่ายๆ
ทิศทางเดินทาง เบนเบี่ยงมาทางด้านตะวันตก 45 ดีกรีทางทิศ ณ ตำแหน่งนั้น
ทางตะวันออกเฉียงเหนือ ข้ามเขาที่เห็นเป็นทิวต่ำลงไปเบื้องล่างนั้น
3 ยอดเรียงกัน รู้สึกว่าจะเป็นทุ่งโล่ง มันจะเป็น ทุ่งมรณะ เขตติดต่อกับนรกดำ
เป็นอาณาเขตของทุ่งมรณะเดียวกัน แต่เพียงคนละด้าน กับที่เรากำหนดไว้ในแผนที่
แนวดำลับๆ คือเขตด้านใกล้กว่าเส้นทางเดิมของมังมหานรธาเสียอีก
คืนนี้พักกันที่ป่าหินตอนหนึ่ง (จอมผีดิบมันตรัย
เล่ม 1, หน้า 286-287)
วันที่ 78 ของการเดินทาง (ออกติดตามแงซายวันที่ 3) มุ่งเหนือเพื่อหาแหล่งน้ำ
(จอมผีดิบมันตรัย เล่ม 2) ราวๆ
บ่าย เข้าดงเถาวัลย์กินคน พบโครงกระดูกและบันทึกของ แจน
เครเมอร์ ซึ่งระบุว่าก่อนจะเข้าดงเถาวัลย์ออกมาจาก
เขาวงพระจันทร์ ซึ่งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของป่าเถาวัลย์
(จอมผีดิบมันตรัย เล่ม 2 , หน้า 604)
วันที่ 79 ของการเดินทาง (ออกติดตามแงซายวันที่ 4) ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ
จากนั้นมุ่งตะวันออกเฉียงเหนือ ผ่านไปตามทุ่งแฝกและหญ้าคาที่แดดร้อนไปเจอถ้ำและพบหลักฐานคนโบราณเคยอาศัยอยู่ในถ้ำนี้
(จอมผีดิบมันตรัย เล่ม 3 , หน้า 783 )
ราวๆ 15.00 น. เกิดไฟป่าล้อมไว้หมด ต้องดิ้นรนวิ่งกลับมาที่ถ้ำ
สุดท้ายโขลงช้างก็หนีไฟ เข้ามาในถ้ำด้วย แต่ละคนตกลงในเหว
วันที่ 81 ของการเดินทาง (หลังจากพลัดหลงกันเป็นวันที่ 2 ) ไชยยันต์กับมาเรียพบพญางูใหญ่
(งูจ้าว) หลังจากขอขมาแล้วได้งูใหญ่ก็เคลื่อนตัวไปทางด้านตะวันออก
ซึ่งเป็นทิศทางที่ไชยยันต์และมาเรียเดินนำไปทางทิศนั้น (จอมผีดิบมันตรัย
เล่ม 3 , หน้า 1138 )
###
-- จบตอนจอมผีดิบมันตรัย ภาค 1 -- ###
รวบรวมโดย ~ เ จ้ า ถุ ง ~
