เสือเขี้ยวดาบ (Sabretooth) มีวิวัฒนาในสมัยอีโอซีน ประมาณ 60-55 ล้านปีก่อน และสูญพันธ์ไปเมื่อประมาณ 1 ล้านปี ในตอนปลายของสมัยไพลโตซีน เป็นสัตว์กินเนื้อในตระกูลเสือ

        ลักษณะ ฟันเขี้ยวบนใหญ่ กะโหลกใบหน้าสั้น ลำคอแข็งแรง กระดูกคางล่างมีประสิทธิภาพในการอ้าให้กว้างได้มากที่สุดเพื่อการกัดทำร้ายเหยื่อและอาจจะอ้าได้มากกว่าเสือปัจจุบัน ประสิทธิภาพของหารใช้เขี้ยวมีลักษณะคล้ายกับการใช้มีดในการแทงและตัดเนื้อโดยเฉพาะโดยจะไม่เน้นให้กระดูกแตก การฆ่าเหยื่อจะใช้ฟันเขี้ยวเพียงอย่างเดียว

        เสือเขี้ยวดาบมี 2 ชนิด แยกโดยขนาดและรูปร่างของฟันเขี้ยวคือ ชนิดเขี้ยวผอมยาว (narow canine teeth) มีความยาวของเขี้ยวประมาณ 7.0 เซนติเมตร มีขาคู่หน้าสั้น ส่วนอีกชนิดหนึ่งจะมีลักษณะกว้าง (broader) มีความยาว 4.0 เซนติเมตร และมีขาคู่หน้ายาวกว่า

        ในประเทศไทยได้พบซากดึกดำบรรพ์ที่อำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่ โดยนักธรณีวิทยาจาก กรมทรัพยากรธรณี โดยขุดพบครั้งแรกเมื่อ พ.ศ.2533

เรียงเรียงโดย เพชร